|
↓ Содержание ↓
↑ Свернуть ↑
|
Y prolog.
Mae'r dydd yn hir drosodd, a'r s"r ar fin goleuo yn yr awyr. Mae'n amser am fy sifft nesaf mewn swydd ran-amser mewn tacsi. Rwy'n cymryd yr archeb gan y dosbarthwr ac yn casglu'r cleient — mae merch ddeniadol eisiau treulio amser yn y clwb. Y ffordd, anaml y caiff ei chroesi gan gymalau drosffordd, yn disgleirio " phyllau yn y tyllau yn yr asffalt, wedi'i thorri'n gymharol, ond yn dal i ganiat"u ichi yrru ar gyflymder gweddus. O'r tu "l, mae udo miniog peiriannau sy'n gweithredu ar eu cyflymder uchaf yn agos"u. Rydw i, yn gyrru ar gyflymder o naw deg km/awr, yn cael fy basio fel pe bawn i'n sefyll yn llonydd gan ddau "chepyrka" (VAZ 2114) — wedi'u peintio, eu lliwio i'r pwynt o sbwriel, gyda cherddoriaeth rhythmig uchel yn chwythu o'r ffenestri. Maen nhw'n rhuthro heibio ac yn diflannu ymlaen y tu "l i dro llyfn o gord y ddinas. Mae cyffordd ymhen pedwar cilomedr, felly bydd gen i amser i edmygu'r idiotiaid yn y l"n sy'n dod tuag ataf. Rwy'n arafu'n awtomatig; o'm blaen mae'r camer"u cyflymder ar drawst dellt wedi'u taflu dros y ffordd. Dw i bob amser yn synnu pan nad yw'r bobl hyn yn cael eu dal. Disgyniad llyfn, yn y traffig sy'n dod tuag atoch gallwch weld cwpl yn hedfan allan o amgylch y gornel. Mae un o'r "chepyrkas" yn hedfan i mewn i bwll ac ar gyflymder o bron i 180 yn cael ei aquaplanio.
Mae amser bron yn sefyll yn llonydd, ac rwy'n gwylio'r hyn sy'n digwydd fel pe bai mewn symudiad araf. Mae'r ffl yn llithro, yn cael ei daflu o dan yr ail un, ac yn awr mae dau ffl yn gwneud dolennu'r ddolen yn y l"n sy'n dod tuag ato. Mae un ohonyn nhw'n cael ei daro i'r rhwystr metel ar yr ochr dde, mae darnau o'r bympar a gwreichion yn hedfan i bob cyfeiriad, ac mae'r car yn cael ei falu'n lwmp di-siвp o fetel a phlastig. Mae'r holl ymwybyddiaeth hon yn nodi fel pe bai'n awtomatig.
Mae'r car arall yn taro ochr uchel y stribed canol, mae'r car yn cael ei daflu i fyny, yn hedfan i'r ochr ar y canol, ac yn taro "'i holl nerth i bost rhwystr metel. Mae gwydr yn chwistrellu, mae'r bympar cefn, wedi'i rwygo gan inertia, yn hedfan yn araf i fyny, ac mae'r car yn dechrau hollti yn ei hanner. Rwy'n gweld gwialen fetel hir yn hedfan allan o dan y car ac, mewn parabola llyfn, yn troelli tuag ataf. Mae "Ffwc!" yn fflachio trwy fy meddwl, ac mae'r gwrthrych metel yn taro'r ffenestr flaen gyda phop fel ergyd gwn. Ergyd i'r frest, poen sy'n fflachio ac yn pylu. Rwy'n taro'r br"cs, mae'r car yn stopio'n sydyn, rwy'n teimlo'r ABS yn ysgwyd trwy'r pedal, ac mae'r teithiwr yn sgrechian ac yn taro ar draws y sedd flaen, gan gladdu ei hwyneb yn y penrestr. Stopiodd fy nghar bach, bu farw'r injan, cliciai'r cloeon, gan ddatgloi'r drysau'n awtomatig.
"Beth wyt ti'n ei wneud!" daw o'r sedd gefn. "Dydych chi ddim yn gwybod sut i yrru o gwbl? Byddan nhw'n recriwtio pob math o bobl sydd " thrwyddedau wedi'u prynu!"
"Rhaid i ti wisgo gwregys diogelwch, ti'n dwp!" yn arnofio'n ddiog drwy fy meddyliau. Edrychaf ar y twll danheddog yn y ffenestr flaen gyda chraciau'n lledu i bob cyfeiriad. Edrychaf i lawr ac yn gweld yr un pin yn sticio allan o fy mrest gyda'r bollt wedi'i dorri i ffwrdd ar y diwedd. Pam nad yw'n brifo? Mae fy ymwybyddiaeth yn dechrau nofio, ac mae teimlad poeth yn lledu yn fy mrest.
"Mae rhywbeth yn sticio allan o'ch sedd, dw i wedi brifo! Beth yw hyn? Rhywbeth gludiog!" Mae'r switsh nenfwd yn clicio, gan orlifo'r tu mewn " golau LED gwyn. There is a scream from the back seat.
Pam wyt ti'n sgrechian fel 'na? Mae fy nghlustiau'n canu. Neu a yw'n ymddangos felly i mi yn unig? Mae'r sn yn fy nghlustiau'n mynd yn uwch, rwy'n gweld pryfed duon o flaen fy llygaid ... pam nad oes poen? Tywyllwch a distawrwydd, dim synau, dim symudiad, dim teimladau. Dim ond ar ymyl canfyddiad, teimlad-sibrydiad-meddwl:
"Anghofiwch bopeth, cofleidiwch heddwch ac anghofrwydd, anghofiwch y boen a'r ofn, mae atgofion yn dod в phoen, pam mae eu hangen arnoch chi? Anghofiwch, anghofiwch, anghofiwch..."
"Pwy ydw i! Ateb!" mae'r syniad yn fflachio trwy fy meddwl. "Dydw i ddim eisiau anghofrwydd! Rwyf eisiau cofio!"
"Ydych chi'n sir eich bod chi eisiau cofio?" ymddangosodd teimlad meddwl rhyfedd, estron yn codi gerllaw. "Ydych chi'n sir eich bod chi eisiau hyn?"
"Ydw! Ydw, dw i eisiau! Rho fi yn "l i mi. Pl"s."
"Fel y dymunwch."
Ac roeddwn i'n cofio popeth. Fy mywyd cyfan: meithrinfa, ysgol, coleg, y fyddin! Cofiais fy ngwraig, fy mhlant a fy ngwaith yn y ffatri. Cofiais bopeth: bob dydd, ac yn bwysicaf oll, cofiais fy marwolaeth.
"O diar, ydy o'n edrych fel fy mod i wedi marw? Oes?"
"Mae gweithrediad y gragen fiolegol wedi'i atal. Fodd bynnag, mae marwolaeth yn eithaf dadleuol. Onid ydych chi'n meddwl hynny?"
"Rwy'n meddwl — mae hynny'n golygu fy mod yn bodoli. Felly dyna ni?"
"Iawn."
"A beth nesaf?"
"Fel y dymunwch. Rydych chi eisiau mynd yn "l, iawn?"
"Ydw, rydw i eisiau. A yw'n bosibl?"
"Gall. Ond gydag un amod."
"Pa un?"
"Mae pobl fel chi, y rhai a wrthododd ebargofiant, yn cael cynnig dychwelyd am reswm. Mae angen iddynt helpu'r byd y c"nt eu hanfon iddo. Byddwch yn cael sgiliau ac anrhegion fel y gallwch ymdopi "'r hyn a ymddiriedir i chi."
"Pa roddion a sgiliau?"
"Amrywiol, er enghraifft, sut ydych chi'n hoffi cof absoliwt?"
"Iawn."
"Iawn?! Cymrawd digywilydd."
"Ac i ba fyd y byddant yn fy anfon? Beth ddylwn i ei wneud yno?"
"Un o'r bydoedd rydych chi'n eu hadnabod."
"Pa gydnabod?! Nid wyf erioed wedi bod yn unman ac eithrio'r Ddaear."
"Disgrifir llawer ohonynt yn eich ffuglen."
"Felly chi yw'r un sy'n rhoi straeon i'r awduron! Ond pam?"
"Ni allwn ymyrryd yn uniongyrchol, ond gyda chymorth pobl fel chi, mae'n bosibl. Rydych chi wedi'ch rhwymo gan gyfreithiau'r byd hwnnw, ac rydych chi'n farwol. Felly, yn seiliedig ar ein rhagolygon a'n tybiaethau, rydym ni, mewn bydoedd eraill, gan ddefnyddio dulliau o gyflwyno gwybodaeth, fel llyfrau ac eraill, yn magu pobl fel chi, ac yna'n eich anfon i helpu bydoedd eraill. Cofiwch: gall yr hyn rydych chi'n ei ddisgrifio fod yn wahanol i'r realiti-yn agos, ond nid yn union yr un fath-ac nid yw rhagfynegiadau'n absoliwt. Gall eich rhagwybodaeth eich methu. Edrychwch arno."
"Beth os byddaf yn methu? Dydw i ddim yn uwcharwr!"
"Felly, byddwn yn codi'r rhai nesaf."
"A fi? Beth fydd yn digwydd i mi?"
"Os na fyddwch chi'n torri, byddwn ni'n eich anfon chi i rywle arall. Mae digon o fydoedd problemus."
"Beth wyt ti'n ei olygu, 'os na fyddaf yn torri?'"
"Mae rhai sefyllfaoedd eithaf cymhleth yno, ond ni all bodau ymwybodol fyw mewn gwactod; maen nhw'n gwneud ffrindiau, teulu, a dim ond bodau ymwybodol agos. Ni all pawb ymdopi " cholli, ac yna mae anghofrwydd yn aros amdanynt. Ac ar "l anghofrwydd, beth yw eu pwynt? Maen nhw'n pasio ymlaen i ymgnawdoliad arall yn y ffordd arferol."
"Ac rhag ofn buddugoliaeth?"
"Rydych chi'n ennill yn gyntaf! Enillwch, a byddwn ni'n siarad."
Fflachiodd meddwl gwyllt drwy fy meddwl: "O, mi droaf o gwmpas!"
"Ac fel nad ydych chi'n cael eich tynnu sylw, byddaf yn newid yr amod ffin. Nid dyna pam y gwnaethon nhw eich anfon chi yno!"
"Beth 'hynny'?"
"Pob math o bethau, fel maen nhw'n hoffi dweud gartref. Dyna ddigon o siarad, mae'n bryd i chi fynd."
Mae'n teimlo fel fy mod i'n cwympo, ac mae'r cwymp yn mynd yn gyflymach ac yn gyflymach. Mae dot gwyn dallu yn ymddangos o'm blaen ac yn dechrau tyfu'n gyflym. Mae'r dot yn troi'n gwmwl o olau, ac rwy'n teimlo fy nghorff yn cael ei wasgu fel pe bai mewn feis. O'm cwmpas mae tyndra a thywyllwch meddal, elastig, ac ni allaf anadlu. Beth sy'n digwydd? Mae'r tywyllwch yn curo, a chlywir synau rhyfedd, fel rhywun yn ochain. Mae fy nghorff wedi'i wasgu i'r pwynt o boen dwys, ac mae fy mhen yn cael ei wthio ymlaen. Yn sydyn, rwy'n teimlo rhyddid a golau llachar. Mae popeth o'm cwmpas yn aneglur, gyda smotiau a lleisiau lliwgar. Rwy'n teimlo ergyd i'm pen-"l, mae'n brifo cymaint nes fy mod i eisiau sgrechian. Rwy'n anadlu, mae fy mrest yn ffrwydro " phoen gwyllt, rwy'n sgrechian, ac yna, i sn fy sgrech fy hun, rwy'n llewygu.
Pennod 1. Hel", ai fi yw eich Zhenya?!..
Zhenka (Menduar, Mawrth — Ebrill 2355)
Pennod 1.1 11 Mawrth, 2355
Daeth y sylweddoliad rywsut yn sydyn. Gwelais gawr yn plygu drosof, fe wenuodd arnaf a dweud:
"Pwy yw'r un bach yma, sydd ddim yn cysgu mwyach?"
Damn, ydy e'n siarad amdanaf i? A pham "bach"?! Ceisiais deimlo fy hun gyda fy nwylo... a methu'n druenus. Dwylo! Fy nwylo ffycin! DOEDDEN NHW DDIM YN GWRANDO ARNA I! Ceisiais gyffwrdd "'m wyneb a rhoi fy mys yn fy llygad.
"Ooooh, dy fam di!" ceisiais regi, ond yn lle hynny daeth rhywbeth fel "Augo mugo ao!" allan ohonof i.
Ooooh, alla i ddim hyd yn oed siarad yn normal! Llwynog pegynol llwyr! Dyma ni'n mynd...
Mae'r dyn yn fy nghymryd yn ei freichiau. Ac rwy'n teimlo fy mhen yn cael ei dynnu'n "l yn eithaf cryf. Gyda ymdrech amlwg rwy'n sythu fy mhen ac yn edrych o gwmpas yn araf. Mae'r addurn yn eithaf braf: laconig, dyfodolaidd, pob math o sgriniau, ffenestr hanner y wal, dodrefn plygedig wedi'u gwneud o fetel caboledig. Ar y bwrdd mae tabled wedi'i gwneud o wydr tryloyw gyda symbolau oren yn tywynnu.
Mae'n edrych fel fy mod i wedi glanio yn y dyfodol? A dyna fara! Byddai'r llais wedi fy nhaflu i'r Oesoedd Canol, byddai wedi bod yn gwbl greulon bryd hynny. Does dim toiledau arferol, dim meddyginiaeth, mae meddwl am driniaeth ddeintyddol yn gwneud i chi grynu, eglwys filwriaethus gyda phob math o ymholiadau!
Iawn, mi geisiaf edrych ar fy llaw beth bynnag. Os byddwch chi'n ei ddod at eich wyneb yn dawel, yn araf ... dyna fe, mae eich llaw yn ufuddhau! Na, does gan oedolion ddim dwylo fel 'na, mae fy mysedd yn dew a'm hewinedd yn binc. Felly plentyn ydw i, nid "Gulliver in the Land of Giants"! Ond mae'r cwestiwn am "fy un bach" yn parhau ar agor. Sut alla i wirio?
Am llanast... o, meddyliais i am rywbeth! Dw i'n dechrau cicio fy nghoesau a grwgnach. Rydyn ni wedi cael cyswllt! Mae'r dyn yn plygu i lawr ac yn tynnu pot metel allan o dan y soffa-wel, un cyffredin iawn, roedd gan fy meibion yr un un yn eu bywydau blaenorol, dim ond plastig, nid dur di-staen. Felly, i ffwrdd " fy pants, ac fe wnaethon nhw fy rhoi ar y ffrind haearn, rydyn ni'n gostwng fy mhen yn araf ac...
Oops! Ac nid yw HIM yno! Gwrywaidd, hynny yw, urddas! ffyc! B...tch! A-a-a-a-a! Newid amod ffin yw hwn, f...k, mae hyn yn gas! Ond roeddwn i wir eisiau mynd i'r toiled, felly rydyn ni'n gwneud pethau, hmm, mae'r teimladau'n rhyfedd, yn wahanol ... ffyliaid! Wrth gwrs eu bod nhw'n wahanol, mae'n blatfform gwahanol! Eh-h-h... Wel, does dim ffordd allan o hyd, bydd yn rhaid i ni ddod i arfer " hyn!..
Iawn, mae wedi gorffen, mae'n debyg eu bod nhw'n fy nghario i'r ystafell ymolchi. Yn union! O, drych! Wel, wel, gadewch i ni edrych arnom ein hunain... Dw i mor fach " phosib, tua blwydd oed, yn ceisio gwenu, o, mae gwlybanau wedi ffurfio ar fy mochau! Mae tua wyth dant yn y geg. Nid oes llawer o wallt o hyd, ac mae'r lliw yn rhyfedd, yn gochlyd, mae'n ymddangos. Mae'r llygaid yn wyrdd, na, GWYRDD, fel malachit!
Felly fe'm golchodd, gwisgodd fy nhrowsus yn фl ymlaen, a'm cario yn фl. Rydyn ni'n edrych o gwmpas, mae'n eang, mae 'na lawer o ffenestri, mae 'na bob math o offer, ac mae'n debyg mai teledu yw hwnnw! Diawch chi, wrth edrych yn iawn, mae tua dau fetr ar groeslin! Ar yr ochrau mae pyst tua metr a hanner o hyd gyda rhwydi ar y tu allan, colofnau, mae'n debyg. Mae popeth wedi'i ddiffodd ac yn blincio gyda dangosyddion coch.
Dychwelsom i ble daethom, eisteddodd y dyn fi ar y soffa, fy nghynnal gyda gobenyddion ar y ddwy ochr, rhoi rhyw fath o beth " dolen yn fy llaw, ysgwydais ef, a dechreuodd bipio, goleuadau'n fflachio y tu mewn. Wow, mae'n ratl! Iawn, gadewch i ni edrych yn agosach arno. Wel, beth alla i ddweud, dim byd arbennig: wedi'i wneud o blastig tryloyw, p"l gyda ph"l arall y tu mewn, yr ail un gyda LEDs adeiledig, mae'r handlen hefyd wedi'i gwneud o blastig, ond yn feddal i'r cyffwrdd. Wel, dyna'r cyfan.
Yna clywais sn "pssssss" o'r dde. Edrychais, ac roedd darn o'r wal yn symud yn araf iawn, ac roedd yr agoriad yr oeddem wedi mynd iddo yn cau... yn cau. Ac ar y wal i'r dde, roedd cylch gwyrdd tua deg centimetr mewn diamedr yn goleuo, ac roedd y cylch ei hun fel pe bai'n hongian yn yr awyr, heb gyffwrdd "'r wal. Wow, mae'n edrych fel hologram!
Yna teimlais fod rhywun yn edrych arna i. Felly, rydym yn troi ein pennau'n araf i'r chwith. Wow, am gath enfawr! Mae ei ben yn fwy na fy un i, mae'n enfawr, tua chwe deg centimetr wrth y gwyw! Coesau hir trwchus, cynffon metr o hyd fel pibell, a dim ond y blaen sy'n plygu yn "l ac ymlaen. Mae'n sefyll ar y soffa wrth fy ymyl ac yn edrych arna i "'i lygaid gwyrdd, mor sylwgar.
Eisteddodd y dyn wrth y bwrdd a dweud:
"Felly, Barsik, deffrodd Zhenya, ac wyt ti yma, ar ddyletswydd, yn ei gwarchod hi?" Edrychodd y gath ar y dyn, sefyll ar y gobennydd gyda'i bawennau blaen a chyrlio i fyny i b"l fel bod ei ben reit o dan fy llaw. Estynnais allan a rhedeg fy mysedd drwy'r ffwr ... ac roedd y ffwr yn feddal, crafiais ef y tu "l i'r glust gyda fy mysedd bach, es i lawr at ei foch, taflodd y gath ei phen yn "l a phwrra fel injan.
Edrychaf ar y dyn — ac fe drodd i'r ochr at y bwrdd, gwasgu rhywbeth gyda'i law o dan y bwrdd, ac o'i flaen roedd hologram enfawr yn goleuo tua metr a hanner i ffwrdd. Gwisgodd fenig gyda chrafangau metel ar flaenau ei fysedd a dechrau chwarae gyda'r hologram: pigo rhywle ar y chwith, yna symudodd y ddwy law yn фl ac ymlaen, yna gwthiodd ei ddwylo i'r hologram ei hun gyda'i fysedd wedi'u lledaenu, fel pe bai'n dal rhywbeth, a throelli ei gledrau, fel pe bai'n ei droi. Wow, mae hynny'n edrych fel bwrdd lluniadu! Cl, hoffwn pe bai gen i un fel 'na yn fy mywyd blaenorol!
Mae'r dyn yn edrych fel ei fod tua thri deg oed, mae ganddo wallt golau, llygaid glas, ac mae wedi'i wisgo mewn rhywbeth tebyg i ofer"ls wedi'u gwneud o ffabrig ysgafn gyda phocedi ar y cluniau a chrys-T gwyn gydag arysgrif las fawr "ALC "LOKI EI-14" TAS NAVY" ar yr ochr chwith. Ar y traed mae moccasinau byr, meddal eu golwg, wedi'u gwneud o ddeunydd gwyn. Edrychais arno fel 'na am tua ugain munud. Yn olaf, ni allai ei ddioddef mwyach, cododd o'r bwrdd, cerddodd drwy'r hologram, daeth ataf a dweud:
"Pam wyt ti, fy anwylyd, yn edrych ar dy dad fel petaet ti'n ei weld am y tro cyntaf!" ac yn gwenu. Rwy'n gwenu'n "l ato, mae'n pwyso'n agosach ataf ... ac rwyf wedi fy ngorchuddio " chariad, tynerwch a rhyw fath o lawenydd wedi'i gymysgu " phleser! Damn, beth sydd wedi fy ngwneud mor bryderus? Mae'n ymddangos nad oeddwn i wedi teimlo dim byd tebyg i hynny nawr?!
Mae'r dyn yn fy nghusanu ar fy nhalcen ac yn dychwelyd at y bwrdd. Diflannodd y teimladau gydag ef! O, sut! Felly dyma oedd EI deimladau! Dyma'r ail fonws, dw i nawr yn empath, cl!
"Efallai y dylen ni droi rhai cartwnau ymlaen?" meddai "dad" ac yn pwyso rhywbeth ar y bwrdd. Roedd sn bwsian a chlicio uwchben fy mhen, ac yn union o'm blaen, tua dau fetr i ffwrdd, ymddangosodd delwedd tri dimensiwn yn yr awyr. Arni, ar gefndir glas, roedd rhai eiconau wedi'u gwasgaru mewn grwpiau, ac yn y gornel roedd y rhifau "11:03:2355 10:22" yn tywynnu. Wow, mae'r dyddiad wedi'i osod... wow, y 24ain ganrif!
Mae'r eiconau wedi'u labelu в gwahanol dalfyriadau fel "SPiKRK po 1UO", ceisiwch ddeall. Ymddangosodd cyrchwr, hofranodd dros eicon gyda llun o ffolder papur, wedi'i labelu'n "amrywiol", fflachiodd sawl ffenestr yn olynol... a voila, ymddangosodd llun o lew yn rhuo! Lledodd ar draws y "sgrin" gyfan a... na, all e ddim bod! "Tom a Jerry"! Daliwch fi, saith ohonoch chi! Roedd hi'n werth marw i wylio'r cartwnau hyn eto mewn bywyd newydd! O, ha-ha-ha, alla i ddim, damn! Iawn, fe welwn ni!
Mae dwy awr wedi mynd heibio
Mae rhywbeth yn fy mhoeni, rhyw fath o anghysur. Damn, dw i'n llwglyd! Ac mae'r "tad" hwn yn sownd yn ei fwrdd lluniadu, ac mae fel pe na bawn i'n bodoli! Felly, mae angen i mi gael ei sylw rywsut, efallai gweiddi? Iawn, mi geisiaf:
"Аааэээаооооооо! Оооооооааааа! Vаааа!"
Rwy'n gweld bod effaith, mae'n troi ac yn edrych arnaf:
"Beth sy'n bod, ferch?"
Edrychaf yn "l yn ofalus ac, gan edrych i'w lygaid, gwnaf sn:
"Оооаааа."
Mae "Dadi" yn curo ei dalcen "'i gledr ac yn ebychu:
"Mae'n debyg eich bod chi'n llwglyd! Am ffl ydw i! Gyda fy ngwaith, anghofiais amdanoch chi!" Mae'n neidio i fyny o'i gadair, yn agos"u'n gyflym at y drws, yn taro ei law ar y cylch gwyrdd, mae'r drws yn sisial ar agor, ac mae'n diflannu i rywle yn y t. Clywir sn hisian arall, yna mae rhywbeth yn clecian, yn canu, yn humio ... mae popeth yn mynd yn dawel. Clywais gamau traed yn agos"u. Dychwelodd. Yn ei ddwylo mae'n dal pl"t gwydr gyda rhywbeth mwslyd y tu mewn.
Mae'n cymryd cadair, yn eistedd i lawr gyferbyn " mi ac yn dechrau'r broses o'm bwydo. Hmm, mae'r "uwd" yma'n beth blasus, piwr" llysiau gyda phate cig. Rwy'n stwffio fy wyneb " bwyd, yn edmygu wyneb fy nhad. Mae e, fel unrhyw riant cariadus, yn mynd gyda phob llwyaid rwy'n ei fwyta, gan agor a chau ei geg ei hun. Ac mae'n dod yn fwyfwy anodd i mi ei wylio.
O, alla i ddim ei ddioddef mwyach, rydw i'n mynd i chwerthin fel ceffyl! O ganlyniad, fe wnes i dagu ac, gan gymysgu pesychu a chwerthin, pesychu nes i mi grio, a achosodd i fy nhad ymosodiad panig go iawn. Ond mae popeth yn mynd heibio, a hyn hefyd. Rhedodd Dad i'r gegin (wel, o ble arall y cafodd e hyn i gyd?) a dod " chwpan o gompot blasus iawn i mi. Ar "l yfed rhywfaint o gompot, fe barhaon ni "'n gweithgareddau priodol: gwyliais i gartwnau, a gweithiodd Dad ar y bwrdd lluniadu.
Awr yn ddiweddarach
Daeth sn o'r tu "l i'r drws, rhywbeth yn clecian, llithrodd y drws ar agor, ac o'm blaen roedd menyw hardd o oedran fy nhad, gyda gwallt melyn tywyll, aeliau tywyll wedi torri dros lygaid llwyd mawr llydan, gyda llygadau hir blewog ar wyneb rheolaidd, tebyg i Sgandinafaidd, ond gyda gwefusau meddal. Roedd hi wedi'i gwisgo mewn cot ffwr hir wedi'i gwneud o ffwr du, trwchus, sgleiniog o bwy a yr o ble. O dan y g"t ffwr, roedd esgidiau pigfain du gyda sodlau isel yn weladwy.
"Felly, sut wyt ti'n teimlo yma?" gofynnodd hi, yna sylwi ar hologram gyda chartwnau. "Felly! Beth yw hyn?" gofynnodd hi, gan edrych ar ei thad. "Michael Shepard, rwy'n gofyn i chi! Beth yw hyn?" gofynnodd, gan bwyntio at yr hologram.
Rydw i wedi sownd! Beth oedd hi'n galw fy nhad? Beth yw ei gyfenw? SHEPARD?! Felly, mae'n ymddangos mai Evgenia Shepard ydw i?! Diddorol iawn!..
Mawrth 25, 2355
Iawn, cam, un cam arall, paid " rhuthro, Evgeniya, paid " rhuthro, daliwch ati i fyny, daliwch ati i wneud hynny, dw i'n dweud wrthyt ti! Dyma gornel y crud, rydyn ni'n gafael yn ein gilydd "'n dwylo, ac yna un cam, un cam arall. Dw i'n dysgu cerdded! Dydy fy nghoesau dal ddim yn ufuddhau i mi'n dda iawn, ond mae fy mreichiau'n llawer gwell.
Mae hi'n fore cynnar y tu allan, mae hi newydd ddechrau goleuo, mae'r rhieni'n cysgu'n cofleidio ei gilydd ar y soffa. Mae Barsik yn gorwedd wrth eu traed ac yn dilyn fy symudiadau o amgylch y gwely gyda golwg sylwgar. Iawn, cadwch eich cydbwysedd, oops, mae fy mhen ar yr ochr anghywir, eee! Llwyddais i blygu yn ei hanner a glanio ar fy mhen-"l! Ffiw! Cymerodd fy anadl i ffwrdd!
"Wyt ti'n effro, fy un bach?" Rwy'n clywed llais fy mam, mae hi'n edrych arnaf gyda gw"n, rwy'n gwenu'n "l, yn gafael yn y bariau, yn tynnu fy hun i fyny ac yn sefyll i fyny. Mae fy mhen uwchben y bariau, ac rwy'n, gan atal gw"n yn ddiffuant, yn estyn fy nwylo at fy mam. Ie! Nawr maen nhw'n rhieni i mi go iawn.
Mae gan empathi nid yn unig ochr ddisglair, ond ochr "dywyll" hefyd. Mae'n amhosibl aros yn ddifater o dan bwysau teimladau rhieni. Mae Mam yn codi, yn fy nghynnal allan o'r crud, ac rwy'n ymdrochi mewn ton o gariad mamol. Maen nhw'n fy eistedd i lawr ar y poti tra byddaf i'n gwneud fy musnes, mae Mam yn gwisgo ei gn, ac rydyn ni, gan ddal dwylo, yn sathru'n dawel i'r gegin.
Mae yna ddyfais enfawr yno — cadair-fwrdd. Mae'n gadair dal gyda bwrdd llithro ynghlwm wrth y blaen. Mae Mam yn fy eistedd i lawr ynddo ac yn symud y bwrdd yn agosach. Rwy'n edrych allan o'r ffenestr ac yn gweld y dail yn blodeuo ar goeden fawr, sy'n lledu yn yr iard. Mae'r goeden yn rhyfedd: mae ei rhisgl yn pilio i ffwrdd, yn cwympo i ffwrdd mewn haenau, ac mae'r dail sy'n dod i'r amlwg yn lliw ariannaidd-wyrdd rhyfedd. Mae ci brown enfawr yn cerdded yn feddylgar o amgylch yr iard; mae mor fawr fel ei fod yn edrych fel arth. A phan mae'r bwystfil hwn yn agor ei geg, mae'n teimlo fel pe bai fy mhen cyfan yn gallu ffitio i mewn i'w geg!
"Dewch ymlaen, bwyta," meddai Mam ac yn rhoi plвt o'm blaen, ynddo mae uwd gyda darnau o ffrwythau ac ambell aeron. Mae'n dal yn flasus. Rwy'n cymryd llwy yn fy llaw dde ac yn dechrau bwyta'n araf. Dydy o ddim yn gyflym eto! Mae siawns uchel o golli'r llwy o'ch ceg.
Ar yr adeg hon, mae Mam yn tynnu cynhwysydd plastig meddal gyda chynhwysedd o tua litr a hanner allan o'r pantri ac yn mynd allan i'r iard ag ef. Mae'r ci yn rhuthro tuag ati gyda mynegiant o lawenydd mor wyllt nes ei bod hi'n teimlo fel pe bai ei gynffon ar fin cwympo i ffwrdd ac, gan droelli fel bwmerang, bydd yn hedfan i ffwrdd i'r pellter!
"Tawel, Polkasha!" ebycha'r fam wrth y ci yn troi o gwmpas. "Byddwch chi'n llwglyd, byddaf yn dywallt eich brecwast cyfan y tu allan i'r bowlen, a byddwch chi'n bwyta o'r ddaear eto!"
Ond nid yw'n ymddangos bod y ci o gwbl ofnus gan y posibilrwydd hwn! Clywais sn traed y tu "l i mi, ac yna daeth rhywun i mewn i'r gegin, aeth ataf yn dawel a chusanu cefn fy mhen, gan fy nghawod o addoliad! Deffrodd Dad! Daeth Mam yn "l o'r iard, a chlywais i hi'n dweud:
"Misha, sawl gwaith mae'n rhaid i mi ddweud wrthyt ti am beidio " cherdded o gwmpas y t yn dy ddillad isaf? Mae gen ti wisg wisg!"
"O, tyrd ymlaen, Diane. Dim ond y bore yma ydw i, ac beth bynnag, dw i adref, gallaf wisgo beth bynnag dw i eisiau!"
"O, felly dyna sut mae hi! Edrychwch ar yr esiampl rydych chi'n ei gosod i'n bechgyn ni! Dychmygwch pe bawn i'n dechrau cerdded o gwmpas y t yn fy nillad isaf!"
"O! Bydd hwn yn olygfa ysblennydd! Does gennych chi ddim i'w guddio a rhywbeth i fod yn falch ohono!"
"Am ganmoliaeth amlwg! Ac beth bynnag, os nad ydych chi wedi anghofio, dw i'n saith mis yn feichiog!"
"O-o-o! Ha-ha! Mae'n anodd anghofio rhywbeth fel hyn ac yn anoddach fyth peidio в sylwi! Dod yma, Mhaior! Rhoi'ngh"l i chi sut i siarad gyda'r uwchgradd. Heh-heh!"
"Tynnwch eich dwylo oddi arnaf, Gapten Reng Gyntaf wedi ymddeol, beth wyt ti'n ei wneud!"
Y tu "l i mi, gallaf glywed synau ffwdanu a chusanu.
"O-o! Michael Shepherd, rwy'n dy garu di, fy ngr! Ond nawr ewch chi, gwisgwch eich gwisg, ewch i fyny i'r ail lawr a deffro ein meibion, a pheidiwch " meiddio fy ngwrth-ddweud! Wyt ti'n deall popeth?!"
" Gwneud, Madam! Mae'r gorchymyn yn glir! Gadewch i mi berfformio!"
"Gwnewch hi!"
Ac mae'r tad, gan hwmio rhyw alaw siriol, yn gadael y gegin.
Deng munud yn ddiweddarach
"A-a-a-a-a-a-a-a-ah!"
"Fi yw'r cyntaf i lawr!"
"Na, fi, fi yw'r cyntaf!"
"Dim ffordd, ha-ha-ha!"
Clywais i o'r grisiau ar yr ail lawr. Daeth fy nau frawd hn yn hedfan i lawr y grisiau gyda damwain! Dyma Deniska a Lyoshka, plant yn dilyn ei gilydd mewn blwyddyn! Maen nhw'n baglu i'r gegin, yn penelinio ac yn anadlu'n drwm.
"Hel" Mam!" Mae Deniska yn sgwrsio.
"Mam, helo!" Mae Leshka yn ei adleisio.
"Felly, ddynion ifanc, sut ddylai marchogion da ymddwyn wrth frecwast? Dewch ymlaen, dewch allan o'r gegin a dewch i mewn fel y disgwylir!"
Camodd y brodyr allan o'r drws, daliodd eu gwynt, a cherddodd yn "l i'r gegin yn dawel.
"Helo, yr Fam," meddai Denis, gan ymgrymu ychydig.
"Bore da, Mam," meddai Leshka, gan ailadrodd symudiad ei frawd.
"Hel" blant, eisteddwch wrth y bwrdd." gan plygu ei phen, atebodd Mam.
Cerddodd y bechgyn ifanc o amgylch y bwrdd, gan basio heibio i'm cadair "ar ddamwain", a'm cofleidio o'r ddwy ochr.
"Hei, un bach!" Sibrydodd Deniska a chusanu fi ar y foch.
"Hel", llwynog bach!" Sibrydodd Leshka, gan gusanu'r llall.
Ar "l hyn, eisteddodd y ddau wrth y bwrdd.
Tair awr ar фl brecwast
Dw i'n eistedd ar fy mhen fy hun, yng nghanol y carped yn ystafell y plant ar ail lawr ein t ni, ac yn siarad yn dawel "'r gath. Yn araf ac yn raddol mae fy nhafod yn dechrau ufuddhau i mi.
"Уот скаы, Басик, пощему меня ясык так пуохо с'ушаеца. Уот т'енеуюсь-т'енеуюсь, азгоаиаю с тобой! А тоуку?"
Mae'r gath yn dawel, yn pwrra'n ysgafn, yn gorwedd ar y carped gerllaw, yn ymestyn i'w hyd llawn ac yn rholio olwyn o ryw fath o gar gyda'i phawennau blaen. Mae gan frodyr y "metel sgrap" hwn flwch cyfan. O! Gobeithio na fydd y boen yn para'n rhy hir.
"Так веть, кот? Я усему наущусь!" Mae Barsik yn pwrrian, gan gau ei lygaid yn gariadus.
Gyda llaw, llwyddais i ddarganfod fy lleoliad. Awr yn "l, trodd fy mam, yn fy nal yn ei breichiau, deledu enfawr ymlaen. Ooh-oh-oh! Am beth yw hwn! Ffenestr go iawn i fyd arall! Felly, roedd y newyddion ymlaen, ac roedd cyflwynydd tlws, yn siarad Saesneg eithaf da, yn dweud bod y sefyllfa bresennol yn nhrefedigaeth Minduar yn syml wych, bod yr holl gyfadeiladau mwyngloddio a phrosesu yn gweithio ar eu capasiti llawn, a fyddai'n caniat"u cynnydd mewn llwythi crynodedig eleni, cynnydd yn nifer y gwladychwyr, ac incwm y rhai sydd eisoes yn eu lle. Yna daeth bloc o newyddion rhyngblanedol am fentrau newydd Cyngor y Citadel, am waith llysgennad y Gynghrair Systemau... hmm! Mae'n ymddangos fel pe bai pobl eisoes ar y cyngor yn y canon, ond yma mae'n llysgennad, nid yn gynghorydd... Yna roedd bloc newyddion chwaraeon, a daeth y cyfan i ben gyda bloc tywydd. Mae popeth fel bob amser: mae'r lleoliad yn newid, ond mae'r hanfod yn aros yr un fath.
Pennod 1.2 11 Ebrill, 2355
Fel arfer, roeddwn i'n eistedd wrth fy nghadair-fwrdd wrth y ffenestr yn y gegin ac yn edrych allan ar ein cath a'n ci yn chwarae gyda rhyw fath o beth a oedd yn edrych yn debycach i ddarnau o degan meddal. Felly rwyt ti wedi troi'n flwydd oed, Zhenya!
Yn sydyn, gyda gwefr uchel, hedfanodd beic coch a gwyrdd i'r iard. Mae fel y peth yn Star Wars Episode VI, ond heb y peth hir gydag adenydd ar y blaen, mae'r sgwter hedfan yn fyrrach. Roedd fy mrawd ill dau yn eistedd arno gyda'i gilydd, ac roedd gan Denis olwg bryderus ac euog ar ei wyneb, tra bod gan Lyoshka, a oedd yn eistedd y tu "l iddo, wyneb llawn dagrau a chrafiadau, ac roedd yn dal ei law chwith mewn ffordd ryfedd. Gwneuthum sn: "Ee-e-e-e-e!" a phwyntio fy llaw at y ffenestr. Aeth Papka at y ffenestr, edrychodd allan, cymerodd ei wyneb fynegiant pryderus, pryder yn amlwg yn chwarae yn ei emosiynau.
"Diane," meddai, "mae'r bechgyn mewn trafferth!"
"Beth ddigwyddodd, Mish?"
"Ffoniwch ambiwlans, Diana."
Aeth Mam i mewn i'r ystafell fyw a dechrau bipio wrth y derfynell, o'r fan honno, ar "l bipio byr, daeth llais benywaidd clir:
"Dayan, fy enaid! Ai ti yw hynny? Beth ddigwyddodd?"
"Ray, rwy'n falch iawn o'ch gweld chi hefyd, ond mae angen i chi arnaf! Roedd yn ymddangos bod fy meibion wedi cael amser da iawn ar y beic!"
"Rydw i eisoes yn hedfan, heulwen, peidiwch " phoeni, mae'n ddrwg i chi!" ac yn pylu'n araf. "Dak, Da-ak! Paratowch yn gyflym, rydyn ni'n hedfan i'r Shepard's..."
Nid yw'n hysbys beth atebodd yr Dak ddirgel, datgysylltwyd y cysylltiad.
Sisialodd y drws ffrynt ac ymddangosodd fy mrodyr i bawb eu gweld.
"Felly beth?" gofynnodd y tad.
"Da-ad. Roedden ni'n reidio beic yma..." Meddai Denis, gan edrych ar y llawr "Wel, beth bynnag, syrthiodd Leshka ac, mae'n ymddangos, torrodd ei fraich."
Ar yr adeg hon, roedd Lyoshka yn bryderus gerllaw, ei wefusau'n crynu a'i lygaid yn llawn dagrau.
"Fe-lly..." meddai'r tad. "A sut allai hyn ddigwydd? Oeddech chi'n rasio heb gyfyngydd eto?"
"Wel, dad!" udodd y ddau. "Dim ond plant bach sy'n gyrru gyda chyfyngwr cyflymder."
"Aha, felly rwyt ti'n fawr felly?" ebychodd Mam.
"O, mam!" udodd y ddau eto.
Edrychodd y brodyr yn ddigalon iawn, ac roedd eu hemosiynau'n llawn trugaredd tuag at ei gilydd ac, am ryw reswm, ofn.
"Wel, nawr bydd Modryb Ray yn cyrraedd, a bydd yn dod yn gwbl glir beth i'w wneud в chi," meddai'r tad.
Tynnodd y brodyr eu pennau i'w hysgwyddau ac edrych ar eu mam gyda rhyw obaith rhyfedd.
"Beth wyt ti'n ei wylio? Gobeithio cael gwared yn hawdd?"
Crynodd y brodyr ac edrychasant ar eu tad gyda disgwyliad.
"Beth ddywedais i wrthych chi?" gofynnodd y tad.
"Rhaid i ni fod yn ofalus," meddai Denis.
"Y dylech chi yrru'n ofalus heb gyfyngwr," Cwynodd Leshka, gan wylo.
"A beth amdanoch chi?"
Dechreuodd y brodyr ill dau wylo.
"Wel, dadi... wnaethon ni ddim ei wneud yn fwriadol... digwyddodd rywsut! Wnaethon ni ddim rhedeg i mewn i Ham yn fwriadol!"
Trodd yr wylo'n ddagrau.
"Felly fe wnaethoch chi redeg i mewn i Haymon hefyd? A sut mae e'n gwneud? Ble mae o, gyda llaw?"
"Dad, hedfanodd Ham adref, aeth Tam ag ef i ffwrdd!" Dywedodd Deniska trwy ddagrau.
"A syrthiodd hefyd! Wel, bydd Dakar yn rhoi amser caled iddo! Byddwch chi'n dysgu gwers o yrru fel wallgof." Meddai Mam, gan roi ei dwylo ar ei chluniau.
Yna daeth gwich yr hysbysydd o'r drws. Collais yn llwyr ddyfodiad y meddygon yn ein gardd. Y tu "l i'r ffens roedd rhyw fath o ddyfais hir, debyg i'r dyfodol, ond gydag amlinell gyfarwydd canhwyllyr glas a oedd yn fflachio'n chwareus. Cerddodd Mam yn ysgafn at y drws a phwyso'r hologram gwyrdd tywynnol ar y ffr"m dde. Agorodd y drws a cherddodd i mewn i'r ystafell... agorodd fy ngheg! Mor fain mewn siwt wen eira ffitio gyda chroes goch lachar ar ei braich chwith... AZARI croenglas! Mae hi'n union fel yn "Mass Effect": y tentaclau ar ei phen, y smotiau pigment ar ei hwyneb — ac mae hi mor brydferth!
"Michael!" ebychodd hi. "Ble maen nhw?"
"Edmygwch ef!" atebodd y tad. "Dyna Lyoshka, fe neidiodd oddi ar ei feic!"
"Tyrd yma, Alexey, gadewch i ni weld beth sy'n bod arnat ti." Rwy'n teimlo fflach o bryder gan y meddyg.
Aeth Lyoshka ati ac estynnodd ei law chwith crynedig. Fflachiodd hologram oren o amgylch llaw chwith yr asari. Rhedodd hi ar hyd braich Leshka, edrychodd ar yr hologram, pwysodd ei bys ar y lwmp crwn rhyfedd ar ochr dde ei phen a dywedodd:
"Dak! Dewch "'r bwrdd triniaeth bach a'r c"s dillad gyda'r clampiau!"
Trowais at y ffenestr a gwelais TURIAN tal yn sleifio drwy'r gi"t! Yn yr un siwt gwyn eira "'r meddyg, gyda ch"s dillad yn ei law dde a chist hir wedi'i osod yn fertigol yn ei law chwith. Ac mae ein ci, yn ysgwyd ei gynffon fel ffan, yn mynd yn sownd o dan ei draed, heb ddangos unrhyw arwyddion o ymddygiad ymosodol, ond yn hytrach llawenydd gwyllt, fel pe bai'n cwrdd " ffrind da. Wel, wel! Beth am y drefedigaeth ddynol?! Ble mae'r turian a'r asari yn gwasanaethu yn yr ambiwlans... does dim byd yn glir. O wel, fe welwn ni... Aeth y Turian i mewn i'r t, cerddodd i ganol yr ystafell fyw, gosododd ei g"s ar y llawr, gafaelodd yn y gist "'i ddwy law, ac, dydw i dal ddim yn deall sut, ond yn sydyn trodd y gist hon yn fwrdd hir, a osodwyd ar y llawr ar unwaith.
"Dewch " thri chadair, Mish," meddai Dr. Ray.
Trefnodd Papka gadeiriau o amgylch y bwrdd yn gyflym, dan arweiniad y meddyg, ac eisteddodd Lyoshka ar un o'r cadeiriau.
Tynnodd Doc bistol rhyfedd allan, pwysodd ei faril at fraich ei brawd, tynnodd y glicied, a chlywodd sn: "Psst." Anadlodd Lyoshka yn sydyn.
"Wel, wel," meddai'r Turian. "Byddwch chi'n teimlo'n well yn fuan, ac yna byddwn ni'n codi eich darnau, fy ffrind annwyl."
"Onid yw'n brifo?" mumbled Leshka.
"Allwch chi deimlo eich llaw?" gofynnodd Ray.
"Uh-uh... na..."
"Wel felly doedd e ddim yn brifo," meddai Dak.
"Gyda llaw, Dak!" meddai'r tad. "Dioddefodd eich mab hynaf hefyd ac mae'n aros gartref!"
Ar фl hyn, gosodwyd cкs bach ar y bwrdd, a oedd, yn anffodus, yn rhwystro popeth oedd yn digwydd ar y bwrdd oddi wrthyf. Roeddwn i'n ffidlan ac yn cwyno, gan bwyso i'r dde ac yna i'r chwith mewn ymgais i weld beth oedd yn digwydd ar y bwrdd, ond i gyd yn ofer. Felly welais i ddim byd. Pan oedd y cyfan drosodd, roedd llaw Leshka wedi'i rhoi mewn sgarff gwyn oer.
"Iawn, Michael," meddai'r meddyg, "Dewch i'r ysbyty ymhen dau ddiwrnod, byddwn yn tynnu'r breichiau oddi ar eich braich, ac mae'n well peidio в straenio'ch braich am wythnos."
"Wyt ti'n deall popeth, ddyn ifanc?" trodd at Leshka.
"Wedi cael e," gwichiodd y brawd.
"A dim rasys beiciau! Bydda i'n rhoi curiad da i'm raswyr heddiw hefyd," meddai Dr. Duk.
"Misha, eisteddwch i lawr, fe gawn ni'r gwaith papur wedi'i wneud, mae'n dal i fod yn ddamwain!" Galwodd yr asari fy nhad.
Eisteddodd i lawr ar y gadair wrth ymyl Ray.
"Gadewch i ni fynd," meddai'r meddyg, "beth yw enw'r dioddefwr?"
"Alexey Mikhailovich Shepard."
"Oedran?"
"7 oed."
"Dyddiad geni?"
"Gorffennaf 22, 2348."
"Man geni?"
"Dinas Leonov, trefedigaeth Minduar."
"Rhieni, tad?"
"Mikhail Alexandrovich Shepard."
"Oedran?"
"65."
"Mam?"
"Hannah Diane Shepard."
"Oedran?"
"63."
"Cyfeiriad cartref?"
"Leonov ddinas, Zemlyanichnaya stryd 2, ranch Whisper."
"Iawn," meddai'r meddyg glas, "Mi wnaf i lenwi'r gweddill fy hun."
Yna daeth y Turian Dak ataf. Edrychais arno gyda chwilfrydedd digywilydd, fy llygaid ar agor yn llydan, ac roedd rhywbeth i'w weld yno. Yn gyntaf, roedd yn edrych fel y Turians o'r g"m, ond ar yr un pryd nid oedd. Nid oedd ganddo unrhyw "mandiblau" fel y'u gelwir, roedd ei "n isaf wedi'i gorchuddio " bochau gyda phlatiau corniog yn tyfu arnynt, a oedd yn plygu tuag at yr "n gyda phennau pigfain o dan yr "n ei hun ac yn uno "'r wefus isaf, ac oddi tano roedd dannedd cudd yn pwyntio i lawr, tua phedair centimetr o hyd. Dyna beth dw i'n ei alw'n ddannedd... Roedd y canines isaf yn llawer llai: dau gentimetr a hanner. Roedd y ffigur yn drwchus, wedi'i adeiladu'n gymesur, yn brydferth hyd yn oed i'r llygad dynol, ac nid yr anghenfil hwnnw — cynnyrch dylunwyr Bioware. Mae'r dwylo'n bedwar bys, gyda'r bys bach yn fwy trwchus na'r bys mynegai a'r bys canol, a dim ond ychydig yn fyrrach na'r cyntaf. Roedd pob bysedd ar y dwylo yn gorffen mewn crafangau pwerus, ychydig yn grwm. Roedd croen y Turian yn frown euraidd, roedd gan ei wyneb dat lliwgar o linellau gwyn a glas wedi'u plethu i mewn i batrwm cymhleth, roedd ei lygaid wedi'u gosod yn ddwfn, gyda gwynion llwyd tywyll ac iris glas llachar anhygoel, syml yn tywynnu o amgylch y disgybl crwn. Deilliodd ton o chwilfrydedd oddi wrtho. Estynnais fy nwylo a chlymu fy mysedd yn ddyrnau sawl gwaith.
"Wel, wel!" meddai'r tad gyda gw"n. "Dim diferyn o ofn, yn gofyn ar unwaith i gael ei godi."
"Ie, gallwn ni wneud hynny'n hawdd," atebodd Hwyaden. "Tyrd yma, un bach."
Ac mae'n fy nhynnu allan o'r gadair. Welais i ddim byd ffiaidd o agos, yn hollol groes. Rhedais fy llaw dros foch y turian: roedd y croen yn llyfn, yn felfedaidd i'w gyffwrdd ac yn boeth, tua deugain gradd, caeodd hyd yn oed ei lygaid gyda phleser a gwneud sain ryfedd, bwrri, a godwyd ar unwaith gan ein cath yn sefyll yn y coridor.
"Wyt ti'n mynd i d Modryb Ray?" — Clywais o'r chwith. Gan droi o gwmpas, cyfarfu " golwg yr asari. Roedd hi'n gwenu, a oedd yn gwneud ei hwyneb hyd yn oed yn fwy deniadol. Er, ble arall! Estynnais fy nwylo ati a chefais fy nghludo i ffwrdd oddi wrth Dak ar unwaith. Chwarddodd y Turian.
"Edrychwch arnat ti, Ray, mae pawb yn dy hoffi di, hyd yn oed y plant!"
Edrychais ar yr asari gyda diddordeb. Croen glas, meddal a sidanaidd i'r cyffwrdd, egin sy'n codi ychydig o dan y bysedd, patrwm o smotiau pigment ar ffurf dyluniad cymhleth o amgylch lliw anhygoel llygaid lelog. Gyda llaw, roedd gan yr asari amrannau, er nad oedd ganddyn nhw unrhyw fathau eraill o wallt croen. Rhyfedd.
"A beth yw eich enw, foneddiges ifanc?" meddai Ray yn felys.
"Zhenya," atebais. Wow, mae'n troi allan i fod yn l"n i ddweud!
Rwy'n gweld wyneb hapus fy nhad, ac mae llygaid mawr fy mam eisoes ar agor. O, os ydyn ni'n mynd i fod yn ddrygionus, gadewch i ni fod yn ddrygionus! Gan bwyntio fy mys at "n yr asari, dywedais:
"Ray."
Yma daeth llygaid yr asari yn fawr, yn union fel dwy ferch anime gyda'u mam. Gan droi at Duk, pwyntiais ato " fy llaw:
"Duk".
Syrthiodd g"n y Turian a golchodd ton o syndod drosof. Cafodd yr oedolion eu syfrdanu i dawelwch.
"Wel, beth yw fy enw i?" gofynnodd fy nhad wrth iddo nes"u.
Gwenais arno gyda fy holl ddeuddeg dannedd a dywedais:
"Tad Misha."
"Edrychwch pwy ddechreuodd siarad!" meddai'r tad, gan chwerthin.
"Dw i'n dod i'm lle!" Brysiodd Doctor Duk. "Mae angen i mi archwilio fy mab hynaf. Ray, gawn ni fynd."
"Hwyl fawr, bois!" meddai'r asari, a gadawodd y meddygon, gan gasglu eu pethau.
Pennod 2. Y byd hwn, mae popeth yma'n anghywir, neu a yw hi fel hyn o hyd...?
|
↓ Содержание ↓
↑ Свернуть ↑
|
